Της Γαλατείας Γρηγοριάδου- Σουρέλη
Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου γράφει:
«Ο αγέρας σήμερα έχει πολλά κέφια.
Θέλει να παίξει, να τραγουδήσει. Συντροφιά, όμως, δεν βρίσκει.
Κι όπως ετοιμαζόταν να φύγει, να εκεί, είδε το παιδί.
Το παιδί κρατούσε μια φλογέρα στα χέρια του.
Έτρεξε ο αγέρας, έτρεξε τόσο που λαχάνιασε.
«Παίζουμε;» ρώτησε με λαχτάρα τη φλογέρα.
«Παίζουμε;» ρώτησε με λαχτάρα το παιδί.
«Παίζουμε!!» αποκρίθηκε χαρούμενα το παιδί.
«Παίζουμε!!» αποκρίθηκε χαρούμενα η φλογέρα.
Κι ο αγέρας, σήμερα που έχει κέφια, κι ο αγέρας που θέλει να παίξει,
να τραγουδήσει, χώθηκε μέσα στη φλογέρα και της έδωσε ψυχή,
κι εκείνη άρχισε να παίζει. Και το παιδί θαύμασε
κι ήταν ευτυχισμένο που ο αγέρας έπαιζε τη φλογέρα του».
Το βιβλίο αφηγείται μια τρυφερή ιστορία που αναδεικνύει την ομορφιά της φύσης, τη δύναμη της φαντασίας και τη χαρά της μουσικής. Ο αγέρας, σαν να κρατά μια αόρατη φλογέρα, ταξιδεύει παντού, σκορπίζοντας μελωδίες, κίνηση και ζωή σε ανθρώπους, ζώα και φυτά.
Μέσα από την ποιητική αφήγηση, τα παιδιά μαθαίνουν να παρατηρούν τη φύση, να εκφράζουν τα συναισθήματά τους και να εκτιμούν την αρμονία του κόσμου γύρω τους.
Μεταξύ των ποιημάτων η συγγραφέας γράφει:
«Το μουστάκι και το γένι
του καλού μου του παππού
μου θυμίζουν κανταΐφι που και που.
Απ’ τα μάτια του σιρόπι κόμπο, κόμπο στάζει.
Γλύκα που ‘χει ο παππούς μου σαν κοιτάζει!
Κάθε τόσο του φωνάζω:
‘’Κανταΐφι μου, παππού,
αγαπώ να σε πειράζω
πού και πού» (σελ. 111).
Πηγή:
Γαλατείας Γρηγοριάδου- Σουρέλη. Ο αγέρας παίζει φλογέρα. Εκδόσεις Πατάκη, 2013.
Νίκος Κουραβάνας - Ελένη Παπαδοπούλου, Ψυχολόγοι, MSc, MA.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου