Πως συνδεόμαστε στο εδώ και τώρα
Των Irvin Yalom & Benjamin Yalom
«Στα ενενηντατρία του χρόνια, αντιμέτωπος με την απώλεια της μνήμης του, καθώς και με τις επιπτώσεις μιας πανδημίας που μετέφερε μεγάλο μέρος της καθημερινής ανθρώπινης επικοινωνίας στο διαδίκτυο, ο δημοφιλής ψυχοθεραπευτής κάνει μια ρηξικέλευθη αλλαγή στον τρόπο που δουλεύει, εστιάζοντας στο τί μπορεί να κατορθωθεί σε μία μοναδική ωριαία συνάντηση μεταξύ θεραπευόμενου και θεραπευτή. Αναζητεί τον πυρήνα του ψυχικού προβλήματος και προτείνει τρόπους συνέχισης της θεραπείας. Ο Γιάλομ δεν δίστασε να δείξει την πορεία της ζωής του χωρίς φτιασίδια και χωρίς αποκλεισμούς. Πιστός στη δύναμη της αυτοαποκάλυψης και στη δέσμευσή του να παρουσιάζεται η αλήθεια και η πραγματική ζωή όπως είναι και όπως συμβαίνει, έγραψε βιβλία όπως Ο δήμιος του έρωτα, Η μάνα και το νόημα της ζωής, Αυτό ήταν η ζωή; Τότε άλλη μια φορά!, Πλάσματα μίας μέρας, Ζήτημα θανάτου και ζωής κ.ά. Σε αυτά τα βιβλία συγκαταλέγεται και το πιο πρόσφατο. Η Ώρα της καρδιάς συμπληρώνει κάτι πολύτιμο, που πολύ σπάνια συναντιέται στη θεραπευτική βιβλιογραφία: τη μαρτυρία ενός μεγάλου θεραπευτή για την αντοχή παρά τη φθορά, την επιμονή παρά τα γηρατειά, και την προσπάθεια να κάνει ό,τι μπορεί για να υπηρετήσει τις ανάγκες των ανθρώπων που συνεχίζουν να το ζητούν, αλλά και τις δυσκολίες και τις εσωτερικές συγκρούσεις που συναντάει σε αυτό το δύσβατο κομμάτι της διαδρομής. Το μήνυμα σε αυτά τα πιο πρόσφατα αφηγήματα του μεγάλου θεραπευτή είναι ότι η βούληση είναι πιο ισχυρή από τον εγκέφαλο, ότι η επιθυμία για ζωή και επαφή βρίσκει τρόπους να ξεπεράσει τις σωματικές ανεπάρκειες, όταν αυτό έχει σημασία για εμάς. Η ψυχή βρίσκει δρόμο και τρόπο. Ο Γιάλομ, πιστός στην επιλογή του να δώσει το παράδειγμα, το ανοίγει στα μάτια μας, με τη συνδρομή του γιου του». (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).
Στην εισαγωγή του βιβλίου ο Γιάλομ γράφει: «Ένα πράγμα το οποίο έχει παραμείνει σταθερό στις έξι πλέον δεκαετίες που εργάζομαι ως ψυχοθεραπευτής είναι ο πόθος για ανθρώπινη επαφή που αποτελεί έναν από τους κυριότερους παράγοντες που ωθούν τους ανθρώπους να ζητήσουν βοήθεια. Οι άνθρωποι λαχταρούν να έχουν πιο στενές, καλύτερες σχέσεις. Για να διαμορφώσει κανείς μια τέτοια πλούσια σχέση, κεντρικό ρόλο παίζει η ικανότητα και η θέληση να ανοιχτεί, να μοιραστεί τον εσωτερικό του χώρο με άλλους» (σελ. 17-18).
Σε ένα άλλο σημείο του βιβλίου γράφει: «Το πένθος πάντα υποχωρεί, αλλά παίρνει χρόνο. Συνήθως, η πορεία του διανύει έναν προβλέψιμο κύκλο. Τον πρώτο χρόνο είναι οξύτερο, όταν περνάς τα πρώτα γενέθλια, τα πρώτα Χριστούγεννα ή την πρώτη παραμονή Πρωτοχρονιάς χωρίς τον σύντροφό σου. Σιγά σιγά όμως, όσο περνάει ο καιρός, ο πόνος λιγοστεύει…» (σελ. 41).
Πηγή:
Irvin Yalom & Benjamin Yalom, 2026, Η ώρα της καρδιάς. Πώς συνδεόμαστε στο εδώ και τώρα. Εκδόσεις ΑΓΡΑ.
Νίκος Κουραβάνας & Ελένη Παπαδοπούλου, Ψυχολόγοι, MSc., MA.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου