Του Βοήθιου
"...με τον τρόπο αυτόν, τα σύννεφα της μελαγχολίας μου σκόρπισαν. Αντίκρισα τον καθαρό ουρανό και ανέκτησα τη δύναμη να αναγνωρίζω το πρόσωπο της θεραπεύτριάς μου. Έτσι, όταν σήκωσα τα μάτια και κάρφωσα το βλέμμα μου επάνω της, αντίκρισα την παραμάνα μου, τη Φιλοσοφία, στης οποίας τα δώματα σύχναζα από την πρώτη μου νιότη..."
«Στην "Παρηγοριά της Φιλοσοφίας" ο Ρωμαίος συγκλητικός, φιλόσοφος, συγγραφέας και μεταφραστής της αρχαίας ελληνικής γραμματείας Βοήθιος (π. 480-524 μ.Χ.) συνδιαλέγεται με τη Φιλοσοφία, προσωποποιημένη στη μορφή μιας αριστοκρατικής γυναίκας, η οποία έρχεται μέσα στο κελί του για να τον παρηγορήσει για την άδικη φυλάκισή του. Μαζί θα εξετάσουν τα βαθιά ερωτήματα που ανέκαθεν απασχολούσαν την ανθρώπινη σκέψη όπως η ανθρώπινη και θεϊκή δικαιοσύνη, η μοίρα και η τύχη, η ελεύθερη βούληση και η Θεία Πρόνοια, η θέση των δίκαιων και των φαύλων μέσα στον κόσμο. Βαθύτατα επηρεασμένο από τον Πλάτωνα και τους προσωκρατικούς φιλοσόφους, το βιβλίο του Βοήθιου έχει χαρακτηριστεί από πολλούς μελετητές και ακαδημαϊκούς ως το τελευταίο μεγάλο φιλοσοφικό έργο της αρχαιότητας. Αποτέλεσε ένα ορόσημο στη μεσαιωνική Ευρώπη, αφού μέχρι την Αναγέννηση υπήρξε το πιο πολυδιαβασμένο βιβλίο μετά τη Βίβλο, ενώ ακόμα και σήμερα παραμένει μοναδικό και επίκαιρο.
Στην παρούσα μετάφραση τα υπέροχα λυρικά ποιήματα του Βοήθιου που εναλλάσσονται με τα πεζά κομμάτια του βιβλίου έχουν αποδοθεί σε ιαμβικό μέτρο, ενώ εμπεριέχονται πολλές διευκρινιστικές υποσημειώσεις ώστε ο αναγνώστης να έχει καλύτερη πρόσβαση στην πολυεπίπεδη θεματολογία του βιβλίου» (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).
Στο βιβλίο η Φιλοσοφία αναφέρει ότι η εύνοια της τύχης είναι απατηλή και προσωρινή, για αυτό ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να δένεται με τα εγκόσμια αγαθά, καθώς η απώλειά τους είναι χαρακτηριστικό της φύση τους, επομένως θεωρείται αναπόφευκτο στοιχείο της φύσης. Τα πλούτη, η δόξα και η εξουσία δεν προσφέρουν πραγματική ευτυχία. Επίσης, στο βιβλίο αναφέρεται στη φύση του κακού, καθώς οι κακοί άνθρωποι ουσιαστικά δεν έχουν πραγματική δύναμη. Το κακό προέρχεται από την άγνοια, ενώ οι άνθρωποι που είναι πραγματικά ενάρετοι ποτέ δεν χάνουν την εσωτερική τους ηθική ανταμοιβή.
«Κοιτάζοντας τα ζωντανά πλάσμα, τα οποία έχουν κάποια λάθη επιλογών, δεν βρίσκω κανένα το οποίο, χωρίς εξωτερικό καταναγκασμό, να εγκαταλείπει την επιθυμία για ζωή και να επιταχύνει την καταστροφή του με τη θέλησή του. Κάθε πλάσμα επιδιώκει με επιμονή την αυτοσυντήρηση και αποφεύγει τον θάνατο και τον αφανισμό!» (σελ. 168).
Πηγή:
Βοήθιος. Η παρηγοριά της φιλοσοφίας, Βιβλιοπωλείο Λαβύρινθος, 2023.
Νίκος Κουραβάνας - Ελένη Παπαδοπούλου, Ψυχολόγοι, MSc, MA.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου