Το γέρικο σπίτι της πρώτης Ανάστασης ξέφτισε, χάλασε, σωριάστηκε. Οικοδόμοι και μαραγκοί έχτισαν στον τόπο του άλλο σπίτι. Καινούργιοι νοικοκυραίοι, άλλα παιδιά, άλλα χαμόγελα το γέμισαν με την αξεθύμαστη ζωντάνια τους. Οι παλιοί πήραν μονάχα τη μνήμη του μαζί τους και φύγανε και πήγανε σε άλλους τόπους. Στο αναμεταξύ το λαμπριάτικο τραπέζι, η ζεστή κουλούρα και το κόκκινο αυγό, μάζευαν ολοένα και λιγότερους ολόγυρά τους. Η γιαγιούλα πήγε να ιδεί την άλλη ανάσταση, την ανάσταση ζωής και την ανάσταση ‘’κρίσεως’’.
Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος, Χειρόγραφα της μοναξιάς, 1991.
Νίκος Κουραβάνας- Ελένη Παπαδοπούλου, Ψυχολόγοι, MSc, MA
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου