Οκτώ περιπτώσεις οικογενειακής ψυχοθεραπείας, του Β. Τομαρά
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6o5pDpt2We4f59LF_h-xL4z89SUW_voNw8qLEIwpwH3BHQ2D6a3tZoTAj9qBccy1u0v3t3LXo4L2d44v622SeNBESJ-Ok27ALxwBMKtHST9O7MS0HjZG6OOgnzjubeqDhPpRvrfg1iz0clJm0U3KsQ4oQpkQ3BfOWBprOTPt2Og7s_oPn4qSMgIt15Qr5/s320/010100076032.jpg)
«-Ποια είναι η σχέση οικογένειας και ψυχικής υγείας;
-Μπορεί η οικογένεια να αποτελέσει θεραπευτικό όπλο κατά της ψυχικής διαταραχής;
Και αν ναι, πόσο έγκαιρα πρέπει αυτό να επιστρατευτεί;
-Μπορεί η οικογενειακή ψυχοθεραπεία να υποκαταστήσει τα φάρμακα;
-Τι είναι η συστημική επιστημολογία και ποια η θέση της στην ψυχοθεραπεία σήμερα;
Σε αυτά και άλλα συναφή ερωτήματα επιχειρεί να απαντήσει με τρόπο συνοπτικό και περιεκτικό ο συγγραφέας του παρόντος. Οι απόψεις του πηγάζουν από τη διεθνή βιβλιογραφία και την μακρά του πείρα ως ψυχιάτρου και ψυχοθεραπευτή» (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).
Τα βασικά χαρακτηριστικά της ψυχοσωματικής οικογένειας είναι: παγιδευτική εμπλοκή, υπερπροστατευτικότητα, ακαμψία και αποφυγή σύγκρουσης.
«Αν ένα πολύ συνεκτικό- υπερεμπλεγμένο σύστημα δεν αλλάξει σε τρόπους οργάνωσης και επικοινωνίας, το μέλος- φορέας του συμπτώματος δεν έχει περιθώρια και λόγο να καταστεί ασυμπτωματικό» (σελ. 32).
«Το θεραπευτικό παράδοξο στην εφαρμογή του αποτελείται από τεχνικές φαινομενικά αντίθετες προς τους σκοπούς της θεραπείας, που έχουν όμως σχεδιαστεί, ακριβώς για να τους επιτύχουν. Το παράδοξο μήνυμα παράγει σύγχυση και αμηχανία που σε κάποιες περιπτώσεις επιφέρει θραύση της απόλυτης αβεβαιότητας και μια τέτοια είναι το παραλήρημα» (σελ. 87).
«Η οικογένεια είναι αμήχανη, ατενίζει σαστισμένα το παρόν και το μέλλον και ψάχνοντας για εξηγήσεις είναι ευάλωτη σε ενοχικές σκέψεις. Για να συνδέσουμε το σύμπτωμα με ότι κρύβεται πίσω από αυτό, θα πρέπει να το δούμε ως γρίφο ή αίνιγμα και όχι ως θεματικά ανεξήγητο. Ο μίτος της Αριάδνης φωτίζει το αίνιγμα και οδηγεί στην έξοδο από το αδιέξοδο» (σελ. 54).
Ένα βιβλίο που περιγράφει την ανάγκη για επείγουσα φροντίδα, που ασχολείται με το οξύ περιστατικό και την κατάσταση κρίσης. «Όταν θα φύγει η τρικυμία, τότε έρχεται η ώρα για την ψυχοθεραπεία. Αυτή όμως η αντίληψη συνιστά κακή πρακτική. Η σύγχρονη εμπειρική έρευνα δείχνει ότι η παρέμβαση στην κρίση, εστιάζοντας σε σοβαρές ψυχιατρικές διαταραχές, και όχι μόνο, παρέχει μεγάλα θεραπευτικά οφέλη, τόσο με όρους δευτεροβάθμιας όσο και τριτοβάθμιας πρόληψης» (σελ. 11).
Πηγή:
Τομαράς, Βλ. 2023. Οικογένειες σε κρίση. Οκτώ περιπτώσεις οικογενειακής ψυχοθεραπείας. Εκδόσεις Αρμός.
Κουραβάνας Νικόλαος & Παπαδοπούλου Ελένη, Ψυχολόγοι, MSc.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου