Του Ζαν Κοκτώ
Ο Ζαν Κοκτώ αφηγούμενος την ιστορία αυτών παιδιών- αδελφού και αδελφής- που προεκτείνουν στη ζωή τα παιχνίδια της φαντασίας τους, έγραψε αυτό το μυθιστόρημα- αριστούργημα.
Ο Ζοζέφ Κεσσέλ έγραψε για τα τρομερά παιδιά. Θα ήθελα μόνο να απαριθμήσω μια προς μια τις αρετές αυτού του βιβλίου, μοναδικού από τον τόνο του, την ατμόσφαιρά του, την λεπτότητά του και τη βία του. Έργο ανδρός που βρισκόταν στο προοίμιο της ζωής των ονείρων και του θανάτου. Τα τρομερά παιδιά συνιστούν συγχρόνως το πιο σπαρακτικό ποίημα και το πιο αντικειμενικό μυθιστόρημα.
Ο Ε. Ζαλού είπε πως: ‘’μόνο ένας ποιητής θα μπορούσε να γράψει ένα έργο που του αγγίζει αυτή τη μαγική καμπή’’ (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).
Το βιβλίο διερευνά τα όρια της εφηβείας, της εξάρτησης και της αυτοκαταστροφικής αγάπης. Στο επίκεντρο βρίσκονται ο Πωλ και η Ελιζαμπέτ, που είναι δεμένα σε έναν δεσμό, ο οποίος λειτουργεί ταυτόχρονα ως καταφύγιο και ως φυλακή. Ο Κοκτώ παρουσιάζει την παιδική και εφηβική ηλικία όχι ως περίοδο αθωότητας και ανεμελιάς, αλλά ως πεδίο έντονων παθών, βίας και χειρισμού. Το ‘’παιχνίδι’’ που παίζουν τα δύο αδέρφια μέσα στο δωμάτιό τους απεικονίζει τον πραγματικό κόσμο, αποτελώντας μια μικρογραφία που έχει τους δικούς της κανόνες και ιεραρχίες, χωρίς σύνδεση με την κοινωνική πραγματικότητα. Πρόκειται για έναν κλειστό κόσμο, που λειτουργεί ως άρνηση της ενηλικίωσης και των ευθυνών και των απαιτήσεων του κόσμου.
Η σχέση των δύο αδελφιών χαρακτηρίζεται από ζήλια, εξάρτηση και υποβόσκοντα ερωτικά στοιχεία, που δεν γίνονται συγκεκριμένα, αν και περιγράφονται. Οι δύο ήρωες αγαπιούνται με τρόπο απόλυτο, όπου η αγάπη σημαίνει αιχμαλωσία και απουσία ελευθερίας, εμποδίζοντας την ανάπτυξη και την ωρίμανση. Η κοινωνική ένταξη ή η πιθανότητας ενός έρωτα αποτελούν απειλή και οδηγούν σε καταστροφικές αντιδράσεις. Μέσα από το βιβλίο αποτυπώνεται η σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης ψυχής και η επικίνδυνη δύναμη των κλειστών, απόλυτων σχέσεων. Πρόκειται για ένα βιβλίο που θέτει ερωτήματα για την ταυτότητα, την ελευθερία και το τίμημα της συναισθηματικής προσκόλλησης.
Ζαν Κοκτώ. 1983. Τα τρομερά παιδιά. Γαλαξίας, Εκδόσεις Ερμείας.
Νίκος Κουραβάνας & Ελένη Παπαδοπούλου, Ψυχολόγοι, MSc, MA.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου