Συναισθηματικά μη διαθέσιμος...

Ενδιαφέρεσαι… κι αυτός το ίδιο ενδιαφέρον έδειχνε… όμως, σταδιακά ανακαλύπτεις ότι συναισθηματικά δεν είναι εδώ… είναι αλλού; Δεν θέλει να είναι πουθενά; Δεν έχει και τόση σημασία και ίσως ποτέ δεν θα μάθεις. Το θέμα είναι τι σημαίνει συναισθηματικά μη διαθέσιμος… και τι μπορούμε να κάνουμε…

Ας το ξεκινήσουμε από το αντίθετο: ποιος είναι συναισθηματικά διαθέσιμος; Το άτομο που θέλει να ξέρει τα συναισθήματά σου, τις ευαισθησίες σου, τους φόβους και τους προβληματισμούς σου, αυτά που θαυμάζεις και αυτά που σε κάνουν να γελάς, που θέλει να γνωρίσει τους φίλους και την οικογένειά σου… το άτομο που είναι πρόθυμο να μοιραστεί και τα δικά του συναισθήματα μαζί σου, να σου μιλήσει για τις αγωνίες και τα όνειρά του, που θέλει να το καταλάβεις και να σε καταλάβει… το άτομο που είναι ανοιχτό σε μια νέα γνωριμία και σε μια πιθανή δέσμευση. Το άτομο που επενδύει σε σένα και σου δίνει την ευκαιρία κι εσύ να επενδύσεις σ’ αυτό…

Ίσως κάποιος σκεφτεί ότι όλα αυτά θα συνέβαιναν σε μια ιδανική σχέση σε ένα ιδανικό κόσμο… όμως, όσο πιο πολύ απομακρυνόμαστε από αυτά τα στοιχεία τόσο πιο κοντά φτάνουμε στο να γνωρίσουμε ένα συναισθηματικά μη διαθέσιμο άτομο, που εδώ το ερώτημα δεν είναι πώς θα το κάνουμε να γίνει συναισθηματικά διαθέσιμο, αλλά γιατί εμείς επιλέξαμε αυτό το άτομο και ποια είναι τα σημάδια εκείνα που θα πρέπει να μας αποτρέψουν από μια συναισθηματική επένδυση όσον αφορά το συγκεκριμένο άτομο. 

Ποιες είναι λοιπόν οι βασικές ενδείξεις που θα καταλάβουμε ότι κάποιος είναι συναισθηματικά μη διαθέσιμος;

Όταν βρίσκεται σε μια σχέση με κάποιον άλλο, ακόμη κι αν λέει ότι η σχέση δεν τον ικανοποιεί, ωστόσο, παραμένει σ’ αυτή.

Δεν μπορεί να δεσμευτεί ή να τηρήσει τις υποσχέσεις του απέναντί μας ή αναφέρει ότι φοβόταν τη δέσμευση σε προηγούμενες σχέσεις.

Όταν έχει το ένα πόδι στο γκάζι και το άλλο πόδι στο φρένο. Η συμπεριφορά του έχει μεγάλες διακυμάνσεις και δίνει αμφίσημα ή αμφίθυμα μηνύματα (μία έτσι μία αλλιώς).

Είναι συναισθηματικά απόμακρος, συχνά κλείνεται στον εαυτό του ή δεν θέλει να ασχοληθεί με συγκρούσεις που προκύπτουν.

Ενδιαφέρεται για το σεξ και θεωρεί ότι μπορεί το σεξ να αποσυνδεθεί από το συναίσθημα και το μυαλό.

Προτιμά σχέσεις από απόσταση ή δεν γνωρίζει ποτέ τη σχέση του στο φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον.

Εμφανίζεται φευγαλέα και εξαφανίζεται για κάποιες περιόδους, συχνά είναι απασχολημένος και κουρασμένος.

Είναι σαγηνευτικός όταν βρίσκεται κοντά στο άλλο άτομο, αλλά δεν τηρεί ποτέ τις υποσχέσεις του. Η συμπεριφορά και τα λόγια του δεν συμφωνούν μεταξύ τους.

Στέλνει ανάμικτα μηνύματα, φλερτάρει με άλλους, δεν δίνει άμεσες απαντήσεις, δεν είναι ξεκάθαρος.

Έχει μια ναρκισσιστική τάση, δείχνοντας ενδιαφέρον μόνο για τις δικές του ανάγκες και όχι για τις ανάγκες και τα θέλω του άλλου.

Δίνει συναισθηματικά ψίχουλα ή δελεαστικές υποδείξεις των δυνατοτήτων του για να αγαπηθεί, και μετά αποσύρεται…

(http://www.elephantjournal.com/2014/08/12-signs-youre-involved-with-an-eup-emotionally-unavailable-person-judith-orloff-md/)

Πρόκειται για ένα άτομο που από την αρχή δίνει την εντύπωση ότι είναι και δεν είναι σε αυτή τη σχέση, ότι βρίσκεται μαζί μας και ταυτόχρονα είναι μακριά μας… για ένα άτομο που θέλει και δεν θέλει, που τελικά ίσως δεν ξέρει και τι θέλει…

Αυτό στο οποίο θα πρέπει να εστιάσουμε είναι όχι στο συναισθηματικά μη διαθέσιμο άτομο αλλά στο γιατί εμείς επιλέγουμε ένα τέτοιο άτομο, καταλήγοντας να νιώθουμε μπερδεμένοι και μόνοι, προσπαθώντας να κερδίσουμε λίγη προσοχή, λίγο ενδιαφέρον και λίγη τρυφερότητα. 

Αυτό δεν σημαίνει πως σκόπιμα –συνειδητά- κάνουμε μια τέτοια επιλογή. Ωστόσο, αυτά τα ανάμικτα μηνύματα που μας δίνει το συναισθηματικά μη διαθέσιμο άτομο τα ερμηνεύουμε εκείνη τη στιγμή όπως μας βολεύει, ώστε να καλύψουμε τις δικές μας ευαισθησίες, τα δικά μας τρωτά σημεία και τις δικές μας ανασφάλειες. Επίσης, κι από την άλλη πλευρά, τα συναισθηματικά μη διαθέσιμα άτομα δεν το επιλέγουν αυτό συνειδητά, απλά είναι μια άμυνα απέναντι σε τραύματα ή συναισθηματικές πληγές του παρελθόντος. 

Ωστόσο, δεν μας φταίει σε κάτι ο εαυτός μας να τον μπλέξουμε σε μια αδιέξοδη κατάσταση, προσδοκώντας συναισθήματα και εμπειρίες, που ο άλλος δεν είναι συναισθηματικά διαθέσιμος να μας δώσει. Είναι σαν να επαιτούμε και να απαιτούμε από κάποιον που δεν βλέπει καν ότι ζητάμε ή ακόμα και όταν το βλέπει δεν μπορεί να καταλάβει γιατί περιμένουμε κάτι… τι σημασία έχει αν μας το έχει υποσχεθεί, τι σημασία έχει αν του δείχνουμε ότι εμείς είμαστε εκεί για αυτόν… τι σημασία έχουν όλα αυτά όταν ο άλλος φοβάται να αφεθεί στα συναισθήματα ή ποτέ δεν είχε μάθει να το κάνει και συχνά επιλέγει την απόσυρση, την απομάκρυνση, το σήμερα είμαι εδώ και αύριο δεν είμαι… Κι όλα αυτά μπορεί να συνεχιστούν και στη σχέση, όπου εκεί περισσότερο θα νιώθουμε να αδειάζουμε παρά να γεμίζουμε από αυτή τη σχέση…

Παπαδοπούλου Ελένη, Ψυχολόγος- Κοινωνιολόγος, MSc.

Μια ευγενική καρδιά...

Η ευγένεια είναι μια έννοια που δεν αφορά μόνο τη συμπεριφορά μας και τους τρόπους απάντησης απέναντι στους άλλους. Πρόκειται για μια βαθύτερη και ευρύτερη έννοια, που έχει ως κύρια προϋπόθεση την ύπαρξη μιας ευγενικής καρδιάς. Αν είσαι πραγματικά ευγενικός δεν το κάνεις για τους άλλους, δεν το κάνεις επειδή πρέπει. Συμπεριφέρεσαι ευγενικά επειδή έτσι νιώθεις και είσαι ευγενικός με όλους, ανιδιοτελώς…

Είσαι ευγενικός κάθε στιγμή, σε κάθε κατάσταση, σε όποιον και αν απευθύνεσαι. Η ευγένεια πηγάζει από μέσα σου και διαχέεται σε κάθε πτυχή της ζωής σου και των επιλογών σου. 

Προσέχεις… όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί θέλεις… και όλο αυτό δεν είναι προσποιητό, δεν είναι φτιαχτό και επιφανειακό. Όλο αυτό είναι ένα βασικό σου στοιχείο, διακρίνεσαι για την ευγένεια που δεν είναι τυπικότητα, εικόνα και καθωσπρεπισμός, διακρίνεσαι για την ευγένεια που είναι εν μέρει έμφυτη, εν μέρει επίκτητη από το περιβάλλον σου, για την ευγένεια που απευθύνεται προς όλους, χωρίς όφελος και χωρίς κέρδος.

Η ευγένεια δεν είναι απλά μια κοινωνικά αποδεκτή συμπεριφορά που έχεις υιοθετήσει ή μπορείς να μιμηθείς, είναι μια βαθύτερη ανάγκη που πηγάζει από μέσα σου. Η ευγένεια είσαι εσύ ο ίδιος, είναι μέρος του χαρακτήρα σου… και δεν σ’ επηρεάζει πώς είναι οι άλλοι γύρω σου, δεν παρασύρεσαι από την δήθεν ευγένεια, από την κατά συνθήκη ευγένεια ή από την υπό όρους ευγένεια…

Η πραγματική ευγένεια φαίνεται όταν δεν σε νοιάζει καθόλου ο άλλος που έχεις απέναντί σου (π.χ. μπορεί να τον θεωρείς κατώτερο) ή όταν είσαι θυμωμένος… πόσο ευγενικός μπορείς να είσαι; Πολλές φορές ταυτίζουμε στο μυαλό μας την αγένεια με τη διεκδικητικότητα, την δυναμικότητα και την ανεξαρτησία. Δεν χρειάζεται να γινόμαστε αγενείς με τους άλλους για να δείξουμε τα όριά μας, τις ανάγκες μας ή για να μην είμαστε θύματα καταστάσεων. Επίσης, δεν παίζει ρόλο τι θέλουμε να πούμε στον άλλο. Η ευγένεια είναι ο τρόπος, όχι τα λόγια που μεταφέρουμε στον άλλο. Το να είμαστε, επομένως, ευγενικοί είναι ο τρόπος που εμείς έχουμε απέναντι στους άλλους, απέναντι στη ζωή, απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό. 

Αν το σκεφτούμε, ο καθένας μας έχει συναντήσει λίγους ανθρώπους στη ζωή του με ευγενική καρδιά, με πραγματικά ευγενικούς τρόπους, με μια ειλικρινή στάση ευγένειας. Κι αυτό μπορούμε να το δούμε σε μικρά, καθημερινά πράγματα, σε ανούσια ή ασήμαντα στοιχεία μέσα στην καθημερινότητα… σ’ εκείνες τις στιγμές που ο άλλος θεωρεί ότι μπορεί να συμπεριφερθεί όπως θέλει…

Η απουσία ευγένειας ή η εκδήλωση μιας αγενούς συμπεριφοράς μπορεί να οφείλεται σε πολλούς λόγους. Μπορεί να κρύβει υποτίμηση (απόδειξη ανωτερότητας), έντονο θυμό, εκτόνωση των νεύρων, επιθετικότητα, ανασφάλεια, έλλειψη αυτοπεποίθησης, συμπλέγματα κατωτερότητας… μπορεί να είναι και άγνοια της αρνητικής επίδρασης που έχει στους άλλους ή απουσία ενσυναίσθησης… μπορεί να είναι ένας τρόπος άμυνας του εαυτού, έντονος εγωισμός και εγωκεντρισμός. Αφορά το άτομο που εκδηλώνει αυτή τη συμπεριφορά και όχι εμάς που τη δεχόμαστε χωρίς να την έχουμε προκαλέσει.

Μια ευγενική καρδιά μπορεί να έχει ευγενική συμπεριφορά και να εκφράζεται με ευγενικές λέξεις… είναι όμως βασική προϋπόθεση αυτή, που δεν υπάρχει σε όλους… και δεν μπορούμε να την περιμένουμε από όλους τους ανθρώπους…

Παπαδοπούλου Ελένη, Ψυχολόγος- Κοινωνιολόγος, MSc.

Οι πραγματικά σπουδαίοι άνθρωποι είναι ευγενικοί, νοιάζονται και είναι γενναιόδωροι· όχι μόνο για κάποιους ανθρώπους και περιστασιακά, αλλά για όλους, πάντοτε.

Thomas Watson

Έχω μάθει στη ζωή μου ότι είναι οι αδύναμοι που είναι ανελέητοι και πως την ευγένεια θα πρέπει να την περιμένουμε μόνο από τους δυνατούς.

Leo Rosten

Βουλιμία: εμφάνιση, διάθεση και σχέσεις

Ανησυχίες για την εμφάνιση και το βάρος

Οι περισσότεροι άνθρωποι με προβλήματα βουλιμίας ανησυχούν σε μεγάλο βαθμό για την εμφάνιση και το βάρος τους. Τα άτομα που υποφέρουν από ψυχογενή βουλιμία επηρεάζονται πολύ από τέτοιες ανησυχίες, που ρυθμίζουν όλη τους τη ζωή με βάση αυτές- τίποτα άλλο δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία για αυτούς. Οι περισσότεροι θέλουν να χάσουν βάρος και σχεδόν όλοι τρέμουν και στην ιδέα μόνο ότι θα παχύνουν. 

Η δίαιτα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και στην αιτιολογία και στη διατήρηση της βουλιμίας. Οι ανησυχίες για το βάρος και την εμφάνιση διαιωνίζουν τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα βουλιμίας, ενθαρρύνοντας τη δίαιτα.

Το άτομο με βουλιμία πιστεύουν ότι η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμηση εξαρτώνται από την επιθυμία να είναι ελκυστικό, δηλαδή αδύνατο. 

Σκέψη του ατόμου: «όταν παίρνω βάρος, ακόμη και μισό κιλό, κινδυνεύω να γίνω άσχημη και φαντάζομαι το μέλλον μου σκοτεινό και μοναχικό. Αυτή η σκέψη με γεμίζει απελπισία κι έτσι πιέζομαι ώστε να φάω όσο το δυνατό λιγότερο».

Το ζύγισμα αποκτά μεγάλη σημασία. Πολλοί περνάνε περιόδους κατά τις οποίες ζυγίζονται πολύ συχνά, και σε κάποιες περιπτώσεις πολλές φορές τη μέρα. Το ένα τέταρτο των γυναικών με ψυχογενή βουλιμία ζυγίζονται τουλάχιστον μια φορά την ημέρα, σε σύγκριση με το ένα εικοστό των γυναικών του γενικότερου πληθυσμού. Πολλές γυναίκες θεωρούν βασανιστικό το να ζυγίζονται τόσο συχνά. Έτσι, καταλήγουν να μη ζυγίζονται καθόλου. Ωστόσο, ακόμη και κατά τα διαστήματα που το αποφεύγουν  εξακολουθούν να ανησυχούν υπερβολικά για το βάρος τους.

Οι ανησυχίες για την εμφάνιση στην περίπτωση της βουλιμίας εκδηλώνονται τόσο συχνά, όσο και αυτές για το βάρος, αν όχι και περισσότερο. Παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο με τη ζυγαριά, οι γυναίκες υιοθετούν διάφορες μεθόδους για να ελέγχουν την εμφάνισή τους. Μπορεί να μετράνε τακτικά διάφορα σημεία του σώματός τους, ιδιαίτερα τους μηρούς τους ή να εξετάζουν πόσο στενό τους είναι ένα ρούχο. 

Η ντροπή που νιώθουν επειδή πιστεύουν πώς αντιμετωπίζονται αρνητικά από τους γύρω τους επηρεάζει την καθημερινή τους ζωή. Πολλές γυναίκες αποφεύγουν να αφήσουν τους άλλους να δουν το σώμα τους. ίσως μάλιστα αποφεύγουν να το βλέπουν και οι ίδιες. Για παράδειγμα, δεν πάνε για κολύμπι ή δεν φοράνε αποκαλυπτικά καλοκαιρινά ρούχα. 

Ορισμένες δεν επιτρέπουν καθρέφτες στο σπίτι τους. Δεν αφήνουν το σύντροφό τους να τις δει χωρίς ρούχα. Συχνά, η σεξουαλική τους ζωή διαταράσσεται εξαιτίας της αντίδρασής τους στο άγγιγμα σε σημεία του σώματός τους που θεωρούν χοντρά.

Το να πει κανείς σ’ αυτές τις γυναίκες πως δείχνουν μια χαρά δεν τις ανακουφίζει. Οι περισσότερες παραμένουν ανεπηρέαστες από τέτοιου είδους σχόλια ή τα ερμηνεύουν αρνητικά.

Σκέψεις για τον εαυτό: «Δεν μπορώ να εκφράσω με λόγια την αποστροφή που νιώθω για το σώμα μου. Μακάρι να μπορούσα να φοράω ρούχα που το κρύβουν εντελώς. Δεν αντέχω να το κοιτάζω και δεν έχω καθόλου καθρέφτες στο σπίτι. Κάνω ντους αντί να γεμίσω τη μπανιέρα ώστε να αποφεύγω να βλέπω το κορμί μου. Έχω να ψωνίσω ρούχα περισσότερο από τρία χρόνια. Έχω αυτοπεποίθηση όσον αφορά διάφορα ζητήματα, αλλά μισώ το σώμα μου και δεν αντέχω να το κοιτάζω. Νιώθω πρησμένη, άχαρη και κυρίως τεράστια. Έτσι οδηγούμαι στη βουλιμία. Ο φίλος μου μ’ αγαπάει. Εγώ γιατί δεν μπορώ ν’ αγαπήσω τον εαυτό μου;».

Συνέπειες στη διάθεση και στις σχέσεις

«Το πρόβλημα έχει κατακυριεύσει όλη μου τη ζωή. Οι φίλοι μου έχουν ανησυχήσει για τις απότομες αλλαγές της διάθεσής μου. Δε μιλώ ποτέ στους γονείς μου, καθώς ποτέ δεν μπόρεσαν να καταλάβουν τι περνάω, αν και κάποτε ήμασταν πολύ κοντά. Έχω μειωμένη αυτοπεποίθηση. Νιώθω κατάθλιψη και άγχος. Δεν αντέχω να βλέπω τους ανθρώπους».

«Η ζωή μου περιστρέφεται γύρω από το φαγητό. Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ πια στη δουλειά μου, με αποτέλεσμα να έχει μείνει πίσω. Το πρόβλημά μου προκαλεί οικογενειακούς καβγάδες. Δεν είμαι πια σε θέση να απολαμβάνω τα γεύματα με την οικογένεια ή τους φίλους μου. Απομονώθηκα, έγινα εσωστρεφής και έχασα όλη την αυτοπεποίθηση και τον αυτοσεβασμό μου. Δε θέλω να βγαίνω έξω. Δε μ’ αρέσει πια ο εαυτός μου».

Όπως φαίνεται, μια από τις συνέπειες της βουλιμίας είναι η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, ενώ το άτομο νιώθει κατάθλιψη και απογοήτευση.

Πολλοί άνθρωποι με βουλιμία ντρέπονται για την έλλειψη αυτοπεποίθησης και νιώθουν τύψεις για τη μυστικότητα και τα ψέματά τους. κρίνουν πολύ αυστηρά τον εαυτό τους. Κάποιοι απελπίζονται τόσο πολύ που κάνουν απόπειρες αυτοκτονίας. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η κατάθλιψη αποτελεί δευτερεύον πρόβλημα. Συνήθως υποχωρεί μόλις το άτομο επανακτήσει τον έλεγχο του φαγητού. Τα αισθήματα ανικανότητας μπορεί να παραμείνουν σε αυτές τις περιπτώσεις. Υπάρχουν συχνά ενδείξεις χαμηλής αυτοεκτίμησης.

Τα άτομα που υποφέρουν από βουλιμία είναι επιρρεπή στο άγχος, ενώ κάποια αποφεύγουν τις κοινωνικές εκδηλώσεις, ιδιαίτερα εκείνες που συμπεριλαμβάνουν φαγητό. Αυτό σημαίνει πως μπορεί να χάσουν γάμους, πάρτι, κ.α., με αποτέλεσμα να πληγώνουν φίλους ή την οικογένεια.

Εκτός από το άγχος, συχνές είναι οι ψυχολογικές μεταπτώσεις. Ορισμένα άτομα γίνονται ευέξαπτα. Ένα μικρό ποσοστό γυναικών αυτοτραυματίζονται, ώστε να εκτονώσουν την ένταση που νιώθουν. Επίσης, προβλήματα σε σχέση με τον αλκοολισμό και τα ναρκωτικά μπορεί να κάνουν την εμφάνισή τους. 

Στη χειρότερη περίπτωση, τα προβλήματα βουλιμίας επηρεάζουν κάθε πτυχή της ζωής του ατόμου. Δε μένει τίποτα όρθιο. Το πρόβλημα αποσπά τόσο πολύ χρόνο και προσπάθεια που το άτομο δεν μπορεί να ασχοληθεί παρά σε πολύ μικρό βαθμό με οτιδήποτε άλλο. Οι σχέσεις με την οικογένεια και τους φίλους μπορεί μάλιστα να γίνουν αφόρητες.

  Σημειώσεις από το βιβλίο: 

Fairburn, C. (2014). Βουλιμία. Ξανακερδίστε τον έλεγχο. Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη.

Στην εποχή του μαζί;

Είμαστε στην εποχή του μαζί, της αναζήτησης σχέσεων, ποιοτικών, πραγματικών και ισορροπημένων; Μπορεί να θες να ζεις μ’ αυτή την ψευδαίσθηση, όμως είναι πιο εύκολο το χωριστά… Μπορούμε πιο εύκολα να κρύψουμε όλα αυτά που φοβόμαστε… όλα αυτά που μας τρομάζουν και μας κάνουν να μην είμαστε και τόσο ο εαυτός μας… Μπορούμε πιο εύκολα να παραπλανήσουμε τους άλλους για την εικόνα που θα έχει για εμάς… χωρίς να ξέρει πως πραγματικά νιώθουμε, τι φοβόμαστε και τι ανασφάλειες έχουμε… χωρίς να είμαστε πολύ κοντά… 

Σ’ έχω και δεν σ’ έχω… Θέλω να είμαι εδώ και δεν θέλω… Έτσι, προστατεύομαι –τουλάχιστον έχω την πλάνη ότι προστατεύω- τον εαυτό μου από το να πονέσει, να πληγωθεί και να απογοητευθεί… Κινείσαι διαρκώς ανάμεσα στο ναι και το όχι, ανάμεσα στο μαζί και το μακριά, στο εδώ και το αλλού, στο θέλω και δεν θέλω, στο μπορώ και δεν μπορώ… 

Μετέωρα συναισθήματα που κινδυνεύουν να χαθούν ανάμεσα στα σύννεφα των χαμένων προσδοκιών και ελπίδων…

Και μπορώ να ξεπεράσω το φόβο του μαζί και να το κατακτήσω… Αρκεί η θέληση ή η επιθυμία, αρκεί η προσπάθεια ή το θάρρος…; Ίσως όλα αυτά στην κατάλληλη δόση την κατάλληλη στιγμή. Η επιθυμία να γνωρίσουμε τον άλλο περισσότερο, να έρθουμε πιο κοντά του μπορεί να μας κάνει να ξεπεράσουμε τον τρόμο που μας προκαλεί η οικειότητα, να υπερνικήσουμε τους φόβους και τις ανασφάλειες που έχουμε… ΜΠΟΡΟΥΜΕ… αρκεί να θέλουμε, και αρκεί να προσπαθήσουμε να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και με τον άλλο απέναντί μας…

«Μπορεί να φοβάσαι κάποια πράγματα, όμως, κι εγώ φοβάμαι πολλά πράγματα. Φοβάμαι ακόμη και την ανεξέλεγκτη οικειότητα που νιώθω για σένα από την πρώτη στιγμή, φοβάμαι να μην πληγωθώ και φοβάμαι να μην αποδειχθώ ανεπαρκής απέναντί σου…»… Είναι πολλά αυτά που φοβάμαι, αλλά είναι πιο δυνατή η επιθυμία να είμαι μαζί σου…

Παπαδοπούλου Ελένη, Ψυχολόγος- Κοινωνιολόγος, MSc.